Þegar unnið er með almennu afstæðiskenningu Einsteins er þægilegt að búa til einfalt kerfi eininga þannig að útreikningar verða sem einfaldastir. Þetta er að sjálfsögðu gert með því að skilgreina ljóshraðann, sem á það til að flækjast fyrir í útreikningum, sem töluna 1. Þetta hefur einnig önnur þægindi í för með sér eins og að nú getum við einfaldlega notað metra sem mælieiningu á tíma og þurfum því ekki að baslast með sekúndur, mínútur og klukkutíma. Þannig má segja að klukkuna vantar 485663781960 metra í tvö, sem mundi útleggjast sem: ,,klukkuna vantar 27 mínútur í tvö” ef við hefðum haldið okkur við nú úreltar tímaeiningar. Annað dæmi væri: ,,eftir aðeins 362628957196,8 kílómetra á ég afmæli og verð ég þá orðin 0,34058629701291 exametra gamall” en þá væri aðilinn að sjálfsögðu að gefa í kynna að hann ætti 36 ára afmæli eftir aðeins tvær vikur. Ágæti náttúrulegra eininga er því augljóst; þær bjóða upp á bæði meiri nákvæmni og eru afar einfaldar í notkun þar sem við þurfum aðeins eina einingu í stað tveggja eða fleiri.
hehe þú mátt ekki fara nota þetta í daglegu lífi, skil ekki svona flókna hluti
Ég kem heim á morgun :* vúbbídú…
nei ég styð ekki alveg þennan talsmáta…alveg sammála Fríðu í þessu máli.!!
Guði sé lof! Allt þetta sekúndu-mínútu dæmi var farið að rugla mig allt of mikið. Eins gott að til sé einfaldara kerfi, skil ekki af hverju þetta er ekki notað oftar. Fólk á svo erfitt með breytingar greinilega.
Mér finnst alltaf best að nota aldrei stærri einingar fyrir mínútur en 15.
Dæmi: Hvað er klukkan?
-Hún er fimm mínútur í tvær mínútur, í þrjár mínútúr í tíu mínútur í korter í fimm.
Einfalt og gott.
Svo er það líka svo gott á bragðið.